ÖZET

Günümüzde birçok itki sistemi bulunmaktadır. Bunlardan hangisinin kullanılacağı, yerine getirilmek istenen görevin gereksinimlerine göre belirlenir. Eğer uzay ile alakalı görevler söz konusu ise, buradaki en önemli unsur ağırlıktır. Bu sebeple aynı itkinin daha az yakıt harcanarak nasıl elde edilebileceği sorusu burada önemlidir. Daha az itki malzemesi harcanarak aynı itkiyi elde etmenin yolu, itki malzemesine daha fazla enerji aktarmaktan geçer, bu ise kimyasal bir reaksiyon için sınırlı bir değerdir. Fikir olarak 1906 yılında çıkan elektrikli roketler, bu gereksinimi giderebilmektedirler. Günümüzde birçok iletişim uydusu yörünge düzeltmeleri için elektrikli roket kullanmakta ve bu sayede kullanım ömürlerini uzatmış, uzaya çıkış maliyetlerini de düşürmüş olmaktadırlar.

Elektrikli roketler kendi içlerinde üçe ayrılırlar, elektrotermal, elektrostatik ve elektrodinamik. Elektrotermal roketler işleyişleri bakımından kimyasal roketlere oldukça benzemektedirler, bu sebeple bu tez çerçevesinde elektrotermal roketlerin bir alt kümesi olan arcjet roketi konu alınmıştır.

Tez üç bölümden oluşmuştur. İlk bölüm olarak itki sistemleri genel bir şekilde tanıtılmıştır. İkinci bölüm olarak ise elektrotermal roketler hakkında bazı bilgiler verilmiştir. Yapımı tamamlanan 1 kW elektrotermal argon arkjet deney seti ise tezin son kısmını oluşturmaktadır.

indeks --- önsöz --- türkçe özet --- ingilizce özet --- roketler ---elektrikli roketler --- örnekler